Bij de start van de Ride for the Roses in Goes hing direct een ingetogen sfeer. Honderden deelnemers stonden eerst stil bij de slachtoffers van het tragische ongeval bij Terhole, voordat zij aan hun tocht door Zeeland begonnen.
Daarna klonk het lied The Rose, gezongen door Patricia Foort. Het moment gaf de start een sterk persoonlijk en stil karakter, terwijl de betrokkenheid onder de deelnemers groot bleef.
Voor veel mensen is de Ride for the Roses meer dan een sportieve tocht. Achter veel startnummers gaat een eigen verhaal schuil, vaak met een direct verband met ziekte, verlies of herinnering.
Een deelnemer vertelde dat hij rijdt voor zijn moeder, die vorig jaar is overleden. Voor hem is de rit een manier om haar te herdenken en tegelijk iets te betekenen voor een groter doel.
Ook een echtpaar dat meefietste, droeg een recent verlies met zich mee. Zij verloren kort geleden hun zoon aan kanker, terwijl hij vorig jaar zelf nog had meegedaan aan de Ride.
Het paar noemde het meefietsen zwaar, maar ook waardevol. Zij hopen dat er verder onderzoek komt, en juist die wens gaf hun deelname extra lading.
De dag liet zien hoe sport, herdenking en betrokkenheid in Goes samenkwamen. Ondanks de sombere aanleiding bleef de verbinding tussen de deelnemers zichtbaar vanaf het eerste startmoment.
